• 50.000

    Set 19 2006, 9:52

    After 487 days of using Audioscrobbler I've listened my 50.000th track: L.O.V.E and You and I.
    Average: 102,66940451745379876796714579055 tracks/day
  • My Music Collection - A Chart

    Gen 8 2006, 17:20

    quantity = f (year)
    1. I hate the '80s :]
    2. past < present

    I have to work out the '70s :]. It's improving rapidly, thanks to my recent fascination in '70s fusion-jazz - Bobbi Humphrey, Donald Byrd, Bobby Hutcherson.
    Of course, this chart means nothing, as long as the equation doesn't include the quality ;)
  • 2005's discoveries [ENG]

    Gen 4 2006, 17:13

    It’s a good time to summarise and look back, and I’d like to write some words about albums I reckon to be my private discoveries, because I stumbled upon them by accident, or was given them by some friends (greetings, kasper_linge :]). Albums hereby mentioned suprised me, beacuse in most cases I wasn’t expecting anything special from them; some artists were known to me before, I was prejudiced against others and would never listen to their music of my own free will...

    Cibelle – Cibelle (2003)
    [recommended by user patpitiee on MidniteBossaPortoLadiesLovers grop forum – thanks!]
    Cibelle was the female voice of the legendary album Sao Paulo Confessions, and her own debut is amazingly perfect. It’s rather uncommon situation if I like an album entirely, from the beginning to the end; most ofter some particular songs are immediately overriden to the backgrund and never come back [ie. Keep Falling on In Between].
    For lovers of warm, female voices served in bossa-nova sauce there can’t be any more valuable record. Fans of ‘orthodox’ bossa-nova (acoustic guitar only etc.) might be disappointed, because there’s quite a lot of electronic sound, and the precise studio postproduction had a great impact on the final effect.
    On Six Degrees Records website you can find some sound and photo samples (Cibelle used to be a model =)), and this 12-minutes long interview: http://www.sixdegreesrecords.com/press/artists/Cibelle/Cibelle/Watch%20the%20EPK.mov
    [If someone prefers an .avi version, please tell me and I’ll say it via e-mail]

    Come Get It I Got It (2002)
    I happened to hear this artist’s name, but I needed a friend to introduce his music to me.
    Come Get It, I Got It is a mix of several funk, soul, psych-rock and avant-jazz songs mostly coming from the ‘60s and ‘70s. It seems that the main point of David Holmes was to introduce as many forsaken and unknown artists and songs as possible. The album as a whole is very stirring, murky and a bit psychodelic. There is something anxious, some tension and a distance to the ‘real’ reality.

    Blue Impressions - Blue Note Mix By DJ Mitsu the Beats (2004)
    I stumbled upon this record when I was searching to one of the songs sampled by Jazzanova in L.O.V.E and You and I - Rain Every Thursday. DJ Mitsu the Beats is a japanese hip-hop DJ, but this album is in almost 100% filled with jazz, or maybe rather its fusion with soul and funk of the ‘70s. This is the reason the album will suit the taste of fans of both jazz interpretation and soul’s warmth. It’s a mix of Blue Note’s artists, and because it was made in ‘modern times’, some places have a hip-hop rhythm and feel added; I’m not a hip-hop fun, but I enjoyed these ‘patches’, they don’t sound improper and join the songs into one continuous mix.

    Dub Side Of The Moon (2003)
    Idea of redoing songs to other genres isn’t new – everybody knows lousy hiphop or ‘dance’ versions of old songs. However, reworking one of the most important albums in the history of music - Dark Side of the Moon into reggae is quite an avant-garde idea. It’s surprising, how the new arrangement fits the composition, in my opinion it even makes it deeper and more mind-affecting. Pity that the second part of the album is less characteristic and doesn’t stay in memory for a longer time.
    Oh, and I’m not a reggae fan – this means a lot, doesn’t it? ;)

    Helena - Azul (2003)
    Lovely Frenchwoman, singing portugese, english and, of course, french, got into my hands thanks to www.amazon.com and the information that this artist is ‘similiar’ to Bebel Gilberto. I would say that she is even more beautiful, and the voice – even though it’s less characteristic – has a better ‘handling’ and control. The music is a mix of calm bossa-nova, rhythmic downtempo and warm Helena’s voice. It’s hard to determine the genre, she doesn’t seem to be a fully ‘independent’ artist, on her 2005 album Née dans la Nature there are elements of classic french "chanson", and even 'pseudo-soul' Can't Get You Out of My Head remake :|... The flavor of “Azul”, in my opinion wasn’t her decision and intention, but rather her producer’s.
    The album is one of the most pleasend midnight records I have ever used ;).

    What's Going On (1971)
    Sexual Healing made me quite predujiced to Marvin’s music, thanks to kasper_linge I got this album, which soon jumped on my favourites list. It has a lenght of a longer EP, slightly over 30minutes – but there isn’t much music so intensively transferring the feelings and emotions. The problems bringed up, the anxiety expressed also make this record a model soul album.
    The title track was placed 4th on Rolling Stone’s magazine “Top 500 songs of all times”.

    Garota moderna (2003)
    When I was searching for information about Nicola Conte’s other publications, I found HER name. On her debut album - "Garota Moderna" – Nicola was the producer and co-composer of some tracks. Everybody familiar with his music knows that he is a magician and he can’t do anything that isn’t ravishing, irresistable and pleasant at the same time. Rosalia de Souza has a wonderful, warm voice, she manages to sing calm, bossa-nova songs, as well as faster, samba-originated tunes. It also feels good to know that her voice isn’t an effect of postproduction – also during concerts she is a reliable and ‘standalone’ singer.
    Everybody who knows that characteristic ‘Mediterranean’, a bit retro sound of Nicola Conte or Les Hommes won’t be disappointed.

    The Avalanches - (2004) When I Met You
    Everybody who enjoyed their debut - Since I Left You
    Simply can NOT fall in love with THIS album. There are only few The Avalanches’ tracks on the playlist, the rest are original samples and sources of their inspiration for their debut, all brilliantly joined in a 70minutes of continuous mix. It makes a soundtrack of the disco of my dreams – classy, witty and self-distanced, without impudence.
    There are two moments, when the tension falls for couple minutes, but I’m sure they were intentionally put there only to give the dancing crowd some time to catch one’s breath...;)
    There is that The Avalanches characteristic eclectic style of mixing - Jimi Hendrix and Cyndi Lauper are neighbours here, hiphop Jurassic 5 stands between The Beatles and Deee-Lite... What is amazing – everything fits perfectly, like it was the most obvious thing on earth.
  • Moje Odkrycia 2005

    Dic 29 2005, 19:55

    Dobry to czas na podsumowanie i spojrzenie wstecz; chciałbym napisać parę słów o płytach, które uważam za swoje "odkrycia", ponieważ trafiłem na nie albo przypadkiem, albo dzięki wciśnięciu mi ich przez znajome osoby (ukłon w stronę kol. Kaspera :]). Albumy, które tu wyszczególniłem zaskoczyły mnie, ponieważ nie oczekiwałem od nich niczego wyjątkowego. Niektórzy artyści byli mi prędzej nie znani, do niektórych byłem po prostu uprzedzony i z własnej woli nigdy bym ich nie posłuchał...

    Cibelle – Cibelle (2003)
    [zarekomendowane przez użytkownika patpitiee na forum grupy MidniteBossaPortoLadiesLovers]
    To Cibelle udzielała się wokalnie na legendarnym w pewnych kręgach albumie Sao Paulo Confessions, jej debiutancki album jest zaskakująco perfekcyjny. Rzadko zdarza się, by płyta spodobała mi się w całości, najczęściej pewne utwory od razu schodzą na dalszy plan i nigdy już nie wracają [np. Keep Falling na In Between].
    Dla miłośników ciepłych, kobiecych wokali, zwłaszcza lubiących portugalsko-bossanovowe (lecz uwspółcześnione) motywy nie może chyba istnieć bardziej wartościowa płyta. Oczywiście nie takich "ortodoksyjnych" miłośników, jest tam w końcu wiele elektroniki, a ogromny wpływ na ostateczne brzmienie miała praca wykonana w studio z niemal zegarmistrzowską precyzją.
    Na stronie wydawcy, Six Degrees Records można znaleźć nieco materiałów i próbek, np. ten 12minutowy wywiad przeplatany fragmentami koncertu:
    Jeśli ktoś preferuje wersję .avi, proszę dać mi znać, prześlę mailem.

    Come Get It I Got It (2002)
    Nazwisko tego artysty obijało mi się o uszy od dawna, jednak trzeba było interwencji życzliwego bliźniego, by mnie z nim zapoznał bliżej.
    Come Get It, I Got It to miks kilkunastu funkowych, soulowych, psychodelo-rockowych utworów w dużej części pochodzących z lat 60tych i 70tych. Zdaje się, że głównym celem David Holmes'a było to, by przedstawić jak najwięcej utworów i artystów, o których współczesny słuchacz nigdy nawet nie słyszał. Ze strony muzycznej jest bardzo nastrojowo, mrocznie i nieco psychodelicznie. Jest tu coś niepokojącego, jakieś napięcie i dystans do tej "prawdziwej" rzeczywistości.

    Blue Impressions - Blue Note Mix By DJ Mitsu the Beats (2004)
    Na płytę tę trafiłem za pośrednictwem jednego utworu, z którego samplowali panowie z Jazzanova w utworze L.O.V.E and You and I - Rain Every Thursday. DJ Mitsu the Beats to japoński DJ hiphopowy, tę jednak płytę w niemal 100% wypełnia jazz, a może raczej jego fuzja z soulem i funkiem lat 70tych. Dlatego moim zdaniem spodoba się ona zarówno fanom jazzowej interpretacji jak i soulowego ciepła. Ponieważ jest to współczesny miks twórców nagrywających dla Blue Note, w niektórych miejscach podlano całość hip-hopową rytmiką (dla hiphopowych sceptyków - nie jest nachalnie :))

    Dub Side Of The Moon (2003)
    Pomysł na przerabianie utworów na inne gatunki nie jest nowy - wiadomo, hiphopowe albo "dance'owe" wersje utworów sprzed lat. Przekucie jednak jednego z najważniejszych utworów w historii muzyki - Dark Side of the Moon na album reggae to dość awangardowy pomysł. Zadziwiające, jak bardzo pasuje tej muzyce nowa aranżacja, moim zdaniem dodaje jej nawet nieco głębi. Szkoda, że druga połowa płyty jest już mniej charakterystyczna i nie zostaje w głowie na dłużej...

    Helena - Azul (2003)
    Prześliczna Francuzka, śpiewająca po portugalsku, angielsku no i francusku wpadła w moje ręce za sprawą www.amazon.com i informacji, że ta artystka jest "podobna" do Bebel Gilberto. Powiedziałbym, że jest nawet dużo piękniejsza, a głos - mimo iż mniej charakterystyczny - potrafi chyba lepiej opanować i wykorzystać. Muzyka to połączenie spokojnej bossa-novy, downtempowego rytmu, lounge'owego spokoju i ciepłego wokalu Heleny. Ciężko właściwie określić gatunek, bo na podstawie analizy innych jej tworów doszedłem do wniosku, że nie jest ona chyba do końca "samodzielną" artystką, na płycie z 2005 roku Née dans la Nature są elementy klasycznego francuskiego "chanson", a nawet 'pseudo-soulowa' przeróbka Can't Get You Out of My Head :|...
    Ale tak czy inaczej Azul to jedna z przyjemniejszych wieczornych płyt, jakie zdarzyło mi się słyszeć :)

    What's Going On (1971)
    Za sprawą utworu Sexual Healing byłem uprzedzony do tego artysty, na szczęście dzięki interwencji kol. Kaspera Linge otrzymałem ten właśnie album, który okazał się szybko wskoczyć na moją listę ulubionych. Album ten ma długość nieco dłuższej EPki, nieco ponad pół godziny - lecz niewiele jest muzyki, która w tak intensywny sposób przekazuje i indukuje emocje i uczucia. Nic dziwnego, że uznawany jest za nieprzemijający klasyk soulu. Dodatkowy plus dla znających angielski, bo odbiór płyty ułatwia świadomość tematyki poruszanej w tekstach, a także znajomość wydarzeń, które targały wówczas światem i społecznością, w której obracał się Marvin oraz jego ówczesnego stanu ducha.
    Tytułowy utwór zajął 4te miejsce na liście magazynu Rolling Stone - 500 najlepszych utworów wszechczasów.

    Garota moderna (2003)
    Tę artystkę udało mi się namierzyć szukając informacji o innych wydawnictwach p. Nicola Conte. Na "Garota Moderna" pełni rolę producenta i współkompozytora kilku utworów. Kto zna jego twórczość wie, że jest magikiem i spod jego ręki nie może wyjść coś, co nie będzie przyjemne i porywające. Rosalia de Souza dysponuje wspaniałym, ciepłym głosem, doskonale odnajduje się w każdym rodzaju śpiewu, bo na płycie znajdują się utwory zarówno spokojne, bossa-novowe, jak i szybsze, sambopochodne, a nawet nieco taneczne. Miło wiedzieć, że jej głos nie jest efektem studyjnych manipulacji - także na żywo jest niezawodny.
    Kto zna charakterystyczne "śródziemnomorskie", nieco retro brzmienie Nicola Conte lub Les Hommes, na pewno nie będzie zawiedziony.

    The Avalanches - (2004) When I Met You
    Kto słyszał ich debiutancki album - Since I Left You wprost nie może nie zakochać się w TEJ płycie. Na playliście znajduje się zaledwie kilka utworów The Avalanches, reszta to oryginalne sample i źródła inspiracji do ich debiutu, błyskotliwie połączone w ponad godzinny ciągły miks. Soundtrack do dyskoteki moich marzeń - z klasą, dystansem i humorem, bez prymitywności i nachalności. W dwóch momentach napięcie na kilka minut słabnie, lecz z pewnością pomyślane zostały one jako chwila na zaczerpnięcie oddechu dla zmęczonych tańcem, bowiem po chwili wraca ze zdwojoną siłą...
    Charakterystyczne dla The Avalanches eklektyczne miksowanie - sąsiadują z sobą Jimi Hendrix, Cyndi Lauper, hiphopowe Jurassic 5 leży między The Beatles i Deee-Lite... Najdziwniejsze, że wszystko pasuje idealnie i w jakby oczywisty sposób.

    Podsumowując chciałbym zachęcić ewentualnych zainteresowanych, a nie mogących znaleźć o kontakt ze mną - chętnie pomogę :)
  • 20,000 tracks played

    Dic 26 2005, 11:14

    OK, now it's time to begin the third 10k :)

    My 20.000th track was:
    If I knew it was coming, I would pick something more... hm... sublime :)